Burenprov.Gelderland
 
Terug
 

30 januari 2014

Beweging in 20 jaar oud jongerenprobleem

Nieuwe blik Jeugd

Door Marleen Laverman

Al 20 jaar werkt het niet tussen de jeugd en de andere inwoners. Volgens het dorp zijn ze een probleem: ze hangen rond en zorgen voor overlast. Eigenlijk zijn de bewoners gewoon heel bang voor deze jongeren. Maar, de jongeren hebben zelf ook een probleem: waar ze ook samenkomen, ze worden weggestuurd. Hoe breng je een beweging in een situatie die al jaren vast zit?

Aanspreken op ondernemerschap

We starten met een eerste jongerengroep. Als zij worden uitgenodigd in de caravan is het voor hun al snel duidelijk: dit is wat zij nodig hebben. Het is simpel: een koelkast en een dak boven hun hoofd, meer is er niet nodig. Een echte ondernemer uit het dorp schuift bij het gesprek aan en doet een voorstel: waarom gebruiken jullie niet mijn trailer die ooit bedoeld was als promotie voor mijn bedrijf? Om dat voor elkaar te krijgen worden de jongeren aangesproken op hun ondernemerschap: hun wil om het zelf, met eigen middelen, voor elkaar te krijgen. Pas dan wordt het echt van hen.

Nieuwe verbindingen met dorp

Al snel ziet een tweede groep jongeren wat de andere groep voor elkaar krijgt, dat willen zij ook. Ook zij delen hun droom voor een eigen plek. Door hun droom uit te spreken en te presenteren aan een groep betrokken bewoners. Het dorp gaat meedenken met de jongeren. En er worden deals gesloten met beide groepen: materiaal in inzet in ruil voor meer contact en ontmoeting tussen de jongeren en de ouderen in het dorp.

Lees er meer over in de blogs:

Jongeren geven Project L razendsnel handen en voeten

Van dak boven het hoofd naar Jeugdsoos voor Lienden

 

 

Tags: , ,

 
Terug
 

10 december 2013

Van dak boven hun hoofd naar jeugdsoos voor Lienden

Door Eelco Visser

Sinterklaas lijkt al maanden weg op basisschool De Sterappel aan de Schoolstraat in Lienden. In vier dagen tijd is de school getransformeerd in een Kersttafereel waar Anton Pieck zijn vingers bij af zou likken. We parkeren de VIPcaravan op het schoolplein, naast een enorme kerstboom. Waarom zijn we hier? Voor Jaap, Geert, Chayenne, Jeffrey, Mike, Jelle en Nikkie. Die zoeken al een tijd een locatie waar ze kunnen samenkomen en het gezellig kunnen hebben.

foto caravan

De jongeren hebben van alles geprobeerd, ze hadden zelfs een bouwplan voor locatie. Er zijn wat dingen beloofd, maar steeds ging het niet door vanwege de ‘omstandigheden’. Volgens de jongeren gaat het vooral om een bewoner die steeds tegen alles bezwaar aantekent. De jongeren konden van de gemeente wel een basketbalveld krijgen, maar niemand basketbalt. De jongeren hebben het idee dat het ze niet gegund wordt. En doordat ze steeds weggestuurd worden, kijken bewoners nu anders tegen de groep aan, waardoor ze zich nergens meer welkom voelen. Jongerenwerker Marc Horsten van Mozaïek was onderdeel van het succes dat we samen met een groep andere Liendense jongeren boekten in Project L. Daarom heeft hij ons nu met deze groep in contact gebracht.

Goede relatie

Dennis vraagt de jongeren wat ze willen. Mike werpt zich op als leider. Bij hem zit veel energie. Hij droomt van een Soos, voor de groep, maar ook voor andere 15 tot 21 jarige jongeren in Lienden. Een locatie heeft hij ook al op het oog: de oude gemeentewerf. Die ligt redelijk afgelegen, wordt niet gebruikt, er staat een biljart, er is een bar. Allemaal prima. Hij zou daar de kartrekker voor willen zijn en ook wel voor een langere periode. Jaap en Jelle willen wel meedoen, Jeffrey ook. Die heeft al zo lang aan van alles meegewerkt dat niet is doorgegaan, dat dit er ook nog wel bij kan. Mike is bang voor allerlei vergunningen en rompslomp. Dennis denkt dat een alcoholvergunning het belangrijkste struikelblok zou kunnen zijn. Zouden de jongeren ook zonder kunnen? De groep vindt het prima: de meesten drinken toch geen alcohol. Uiteindelijk zijn alle jongeren enthousiast: ze gaan voor de Soos.

foto jeugd die deugt

Bomen op het autokerkhof

Dennis vraagt ze of ze het zelf zouden kunnen runnen? Als ondernemers? Dan hebben ze geen subsidie nodig, zodat ze van niemand afhankelijk worden. Jaap werkt bij Daalderop en is nog schilder en meubelmaker geweest. Hij kan veel technische bagage en handigheid inbrengen. Geert is boomkweker. Kan hij rondom de Soos bomen neerzetten? En ze verkopen, zodat de opbrengst naar de Soos kan gaan? Of een boom in de werf planten, dat geeft de Soos direct een eigen gezicht. Chayenne wil iets met uiterlijke verzorging gaan doen. Zou zij geen meidenhoek kunnen exploiteren, of iets met make overs, misschien met behulp van een docente van haar school? Jeffrey zoekt werk en wil alles aanpakken. Hij komt uit de horeca. Zou hij geen keuken kunnen runnen? Met een daghap voor mensen uit Lienden? Jeffrey wil wel, als het maar klein en leuk is. Zijn laatste horecabaan was extreem stressvol, vandaar. Mike is ook handig. Hij houdt van Tekno muziek, zou best een avond willen organiseren, al weet hij dat het ‘moeilijke’ muziek is. Hij wil ook wel wat kleine horeca uitbaten, snoep, chips, drinken. Niet te duur, gewoon om iets te verdienen voor de Soos. Jelle lijkt de entertainer. Hij komt de caravan ook binnen in een Kerstmanoutfit. Hij wil ook van alles doen.

Geen Ikea

Dennis spiegelt de jongeren voor dat hoe mooier het plan is, des te meer kans van slagen het heeft. Met een daghap, een meidenavond en een Tekno avond door Mike, heb je een echte programmering. Zouden ze zo’n plan kunnen maken met elkaar? En verder alles zelf regelen? Dus geen Ikea, maar het interieur zelf maken uit de autowrakken die achter de werf liggen. Een kapstok van versnellingspoken, zoiets. Zodat het voor de groep geweldig wordt en iedereen ziet hoeveel energie de groep erin steekt. Daar start het charmeoffensief. Want ze moeten wel rekening houden met de paar omwonenden, een goede relatie met ze opbouwen. De jongeren gaan ervoor! Mike gaat ambtenaar Jan Christiaans bellen met de vraag of we over een week op de gemeentewerf mogen kijken. Dan nemen we vellen papier mee en geven we plannen voor inrichting en een programmering direct vorm. De groep tovert ook een naam voor het project uit de gezamenlijke hoge hoed: Jeugd die deugt!

Tags: , , ,

 

29 oktober 2013

Jongeren geven Project L razendsnel handen en voeten

Door Eelco Visser

foto Lienden 2810

Windkracht 9 blaast vanavond takken van bomen en bomen in de rondte. Onderweg in de auto herdenken we Lou Reed via de cd-speler. We komen in Lienden aan, want het leven gaat door, net als Project L. De jongens zijn vanavond met zevenen. Danny presenteert 26 dagen na de aftrap van dit traject het plan van aanpak: wat willen de jongens met ‘hun’ caravan? Ze weten wat ze willen en gaan eerst met de binnenkant aan de slag. Ze hebben de focus op ‘gratis af te halen’ op Marktplaats. Bijvoorbeeld voor banken en bestrating. Ze vragen sportschoolhouder Julien, die de caravan ter beschikking stelt voor een jaar, wat hij met de buitenkant wil. De presentatie duurt minder dan 2 minuten. De koppen thee zijn nog vol en warm als Danny voor de laatste keer op een knop drukt. Dan verschijnt in kapitalen: “HET BUDGET”. Danny vraagt zich af wat ze kunnen krijgen.

‘Dag, zoek het maar uit?!’

Dennis vraagt de jongens naar hun ondernemerschap? Danny en Arjen doen een ondernemersopleiding. Dennis vindt dat ze de lat hoger moeten leggen, maak het spectaculairder, zorg dat die caravan gaaf wordt, zodat de jongens het zelf leuk vinden en het aantrekkelijk wordt voor de omgeving! Door ondernemerschap kun je het verder tillen, zelf geld verdienen. Niet passief gaan wachten op een budget. Jongerenwerker Marc vindt het vooral belangrijk dat de jongeren een plek hebben, dat is primair van belang. Dennis probeert iets los te maken, Julien vult hem aan omdat hij denkt dat het geen luie groep is, dat de groep ergens heen moet, energie moet kanaliseren in een gemeenschappelijke volgende stap. Wat te doen nadat de caravan is gerealiseerd? Dennis vraagt of de jongens dit wel willen, of dat ze denken ‘dag, zoek het maar uit?!’Willen ze nu alleen maar die chillplek of willen ze zichzelf echt uitdagen? Er meer uithalen? Naar iets toewerken waar ze echt trots op zijn? Julien vertelt over zijn ondernemerscarrière. Over kansen zien, durven, innoveren. Hij kon best wat, maar heeft enorm veel geleerd onderweg, is een ouderwetse selfmade man. Hij heeft ook gewoon nog een volgende droom: hèt gezondheidscentrum van de regio worden. Hij denkt dat creativiteit, doorzettingsvermogen en een positieve instelling cruciaal zijn. Vooruit kijken. Dat raadt hij de jongens ook aan: vanuit het teamgevoel vooruit kijken! Het verleden laten rusten, vanuit de nieuwe plek doorgaan. Al gaan maar een paar jongens het voortouw nemen, dan haakt de rest aan!

Team

Dennis zoekt naar de rollen die de jongens willen spelen. Arjen slaat de spijker op zijn kop: de jongens moeten er iets van zichzelf inleggen. Joost slaat aan op het woord ‘passie’. Stavrow heeft een trekker nodig, dan volgt hij wel: hij wil graag, maar vraagt zich af wat er gebeurt als het mislukt. Marc vult aan door te zeggen dat je dan hoe dan ook je eigen plek hebt! Mike denkt dat iedereen wel wat kan doen. Kevin beaamt dat ze er voor willen gaan en dat ideeën tijdens het bouwen komen. Dat lijkt een goed idee. Zou de eerste stap zijn om een ontwerp te maken van de buitenkant, aan de slag te gaan en dan in de pauze met een biertje eens na te denken wat je vanuit passies kan doen. We keren terug naar de rollen. Stavrow is de slimste. Welke rol past daarbij? Kevin ziet hier wel wat in: hoe vullen de jongens elkaar aan? Wie kan welke rol spelen en tot welk team leidt dat? Danny en Kevin en ook Arjen zijn wel een beetje de leiders, de rest volgt dan wel. Eigenlijk is het vooral een gelijkwaardige club. Wat zou een leuke volgende stap zijn? Ze gaan bouwen en tegelijkertijd zoeken naar nog meer teamgeest en een team. Kevin stelt voor dat iedereen een persoonlijk idee opschrijft, waarna ze kijken waar het overlapt om daarmee aan de slag te gaan. Ineens borrelt en bruist het en zijn er vijf ‘ondernemers’ plannen:

  1. Mobiele clinics, bijvoorbeeld op basisscholen.
  2. Receptie met klein winkeltje.
  3. Bootcamps.
  4. Winkeltje met kleding.
  5. Presenteren op jaarmarkt, tentoonstellen, glazen deuren.

Stroom en water

Het gaat over randvoorwaarden: stroom en water. Julien denkt dat stroom wel afgetapt kan worden. Danny kent iemand die dat kan. Hij wil het best vragen. Aanleggen en even kijken of alles nog werkt, kijken of er iets met water kan. De jongens verwachten zeker geen geld van Julien, ze willen eerder iets voor hem terugdoen. Ze willen zelf iets gaan verdienen. Julien wil graag een linkje houden. De jongens denken de volgende stappen uit:

  1. Stroom.
  2. Nalopen elektra binnen.
  3. Water.
  4. Binnenkant verbouwen.
  5. Buitenkant design. Ze kennen anderen die goed kunnentekenen: Sander, Wesley, Bianca, Claire. De uitstraling? De jongens komen uit op sportief, vrolijk, gezellig, warm gevoel, stoer, strak, professioneel, weerbesteding en ècht van onze groep door een logo!

Vervolg

3 januari gaat de caravan van Project L open. Ze houden samen in de gaten dat de stappen op tijd worden gezet.

Tags: , , ,

 

03 oktober 2013

Sociale magie in een kleine caravan

Door Eelco Visser

Magie in een kleine caravan

 

Bij Dennis en Marleen valt het kwartje altijd net goed. En als dat ‘altijd’ is, is het geen toeval meer. En die andere professionals zijn niet incompetent, bepaald niet. Hoogstens is er in hun professioneel handelen soms ruimte voor wat ‘ontroesting’. Nee: het is af en toe regelrechte sociale tovenarij.

Eigen stek

Professional Marc Horsten verzucht na afloop van een enerverende dikke drie kwartier dat hij hier twee jaar over heeft gepraat en dat het nu eindelijk is gelukt. Danny, één van de jongeren voor wie we in Lienden zijn, zegt iets van gelijke strekking. “Ik dacht toen we weer hierheen moesten komen om te praten, dat het weer niets zou opleveren, maar niet dat we zo snel iets zouden bereiken.” Wat hieraan voorafging? Een groepje van zo’n tien jongeren heeft geen beste naam in het dorp Lienden. Het wordt ons niet goed duidelijk hoe dat komt en we kennen de achtergronden niet, maar de vijf die we hier treffen (Joost, Arjen, Danny, Kevin en Mike) lijken ons leuke jongens. Jongens ook die wat willen. Een eigen stek om precies te zijn, waar ze niemand tot last zijn en waar ze last hebben van niemand. Een aantrekkelijke, efficiënte, leuke plek. Ze willen er doen wat jongens van ongeveer 18 willen doen: een beetje praten, muziek luisteren en een potje bier drinken in het weekend. We zitten in een door Dennis omgebouwde, kleine caravan. Ervoor ligt een rode loper, waar de jongens overheen moeten lopen voordat ze binnen zijn.

Droom

In de caravan schuift sportschoolhouder Julien ook aan. Hij heeft een droom: hij wil jongeren in het dorp op weg helpen, liefst met iets wat aan sport is gerelateerd. Dennis en Marleen waren hem tijdens een eerdere sessie met de VIP-bus in Lienden tegen het lijf gelopen. Julien heeft op zijn parkeerplaats een niet in gebruik zijnde stacaravan staan. Daar had hij ooit plannen mee: een mobiele vestiging van zijn sportschool. Die plannen zijn er nog steeds, maar hebben geen prioriteit voor de drukke ondernemer. De jongeren wel. En dus schuift hij de caravan naar voren als optie voor een nieuwe, mobiele hangout voor de jongens. Als Julien d sleutel gaat halen, verzucht Kevin: ”We moeten dan wel uitkijken voor de goede naam van Julien, dus we moeten niet voor overlast zorgen.” Julien is terug en geeft aan dat hij ook wel plannen heeft met de jongens. “Als jullie die caravan hebben opgeknapt, zou ik op de parkeerplaats van de sportschool graag een Bootcamp organiseren. Dat kunnen jullie dan me helpen bouwen en begeleiden, als vrijwilligers.” De jongens vinden het prima, ze blijken niet alleen zelf handig, maar hebben ook vrienden, vaders en familieleden met rechterhanden.

Pizza

Dit alles speelde zich af in exact 28 minuten. Dat was inclusief onderling kennismaken en taart eten… De jongens gaan achter Julien aan, naar de caravan. Ze lopen naar binnen en we zien de radertjes in de hoofden draaien. Dennis voelt dat ook aan en vraagt de jongens of ze het een idee vinden volgende week een werksessie te beleggen. In de caravan samen pizza eten en nadenken over hoe de caravan eruit moet komen te zien. Waar hij moet komen te staan. Wat er gedaan kan worden om goodwill bij de Liendense bevolking te creëren. En hoe ze er wat mee kunnen verdienen. Bij die laatste suggestie spitsen de jongens hun oren. Iets verdienen met hun eigen clubhuis? Hoe dan? Bijvoorbeeld door iets te doen of bieden tijdens festivals of tentfeesten. Daarover volgende week meer. Ook Julien schuift dan weer aan, want hij heeft ook ideeën. Iets met een outdoor-feel. Maar eerst wil hij de jongens de ruimte geven. De caravan mag van hem hoe dan ook op de parkeerplaats staan. Daar kunnen de jongens dan hun gang gaan.

49 minuten

We lopen na exact 49 minuten terug naar de caravan van Dennis en Marleen. Wat in 2 jaar tijd niet lukte, is hier in gang gezet. De jongens ervaren eigenaarschap en ondernemer Julien bleek het katalyserende puzzelstukje waarna twee jaar tevergeefs werd gezocht. Toeval dat Marleen en Dennis hier de schakel tussen waren? Toeval bestaat niet, een beetje sociale magie wel.

Bekijk hier de hele fotoserie.

Tags: , ,